مقدمه
اينكه بتوان بنا به ضرورت دست به كاري زد كه وسعت آن شناسنامة ملتي خواهد بود كه بسيار شكست و پيروزي را در سينه ثبت كرده است. امّا يا مجال كتابت آن نبوده است يا اگر بوده، حُب دنيا سد و مانع نشر آن شده است. اينكه بتوان گامهاي كوچك را تبديل به راه كرد، نفسي دراز و اعتمادي بس قوي را بايد به آشتي دل و انديشه بُرد. و اين نه به حرف است بلكه شال و كلاه و عزم ميخواهد. نوشتن بخشي از گذشتة يك ملت دلي به فراخناي تاريخ ازلي و ابدي خون و گندم ميخواهد.
شك لهوهدا نيه كه ڕوون بوونهوهي مێژوو و تاريخي ميللهتێك دهتوانێ بنهماي پێشکهوتوويي و وه پشت سهرناني كهندوكۆسپ و گوشار بێ. ئهدهبي سهرهكي و خۆماڵي و سينگ به سينگ تا ڕادهيهكي زۆر دهتوانێ پهرده له سهر لايهنه شاراوهكاني سهرگوريشته و بهسهرهاتي ميللهتێك بداته دهست. جا ئهگهر به هۆگهڵي ماڵي و ڕامياري له ئاسهوارهكان و بابهتهكاني بن عهرز و نووسراوهكان چاوپۆشي بكهين و چاو له هێرشي ميليتاريزمي و شاڵاوي فهرههنگيش بقووچێنين، حهقمان نيه ئاوڕ وهسهر ئهدهبياتي شهفاهي و فۆلكلۆر نهدهينهوه. چونكوو بهشێك له سهرمايه و پاشهكهوتي ئهدهبي و مێژووييمان له نێو ئهوێ دايه. به ناشكوري ناڵێم له بێكهسي و نهبووني دڵسوزاني ئهوتۆش دا دهستي زۆربهي ميللهتانمان له پشتهوهڕا بهستووه. جا چونكوو له وهكۆ كردني بهيت و باو و نهقڵ و نهزيلهدا بۆني پوڵ و پاره بهر لووتي كهس ناكهوێ. سروشتييه تاقمێكي زۆر كهم حازر دهبن لهو ڕێيهدا ئارهق بڕێژن و خۆي پێوه ماندوو كهن.
العلامه: الغني عن العلامه، مهشهوور به ئيبنولـحاج خانهخهلى، پياوێكى زانا, ههڵكهوته, ئاگا به عيلمى حهديس, فهلسهفه, فيقه, تهفسير و تاريخ بوو. مهلامـحهمـمهد (ئيبنولـحاج) ساڵى 1111ى كۆچى مانگي له ئاوايى سنجوێى ئالانى سهردهشت له دايك بووه. باوكي حاجىحهسهن و دايكي ئامينه, كچى مهلامووساى ئالانى بوو. قورئان و خوێندنى سهرهتايى كه تهواو كردووه, زۆر شوێنان چووه. له ئاوايىيهكانى دهوروبهرڕا تا شام, دهرسى خوێندووه و لهوێدا ماوهتهوه. پاشان گهڕاوهتهوه گوندى سنجوێ. ماوهيهك لهوێ دهمێنێتهوه و خهريكى دهرس گوتنهوه دهبێ.
ئهوه يهكهم جار نيه هانا دهبهمه بهر قهڵهم و لێى دهپاڕێمهوه تا پڕ به بالاي غهمي بوونێك يان كۆچێك يارمهتيم بدا. دهمههوێ به بهرزايي قهڵهمه چياي غهم دا ههڵزنم و شێعري دهرخورد و چيرۆكي بهڕێزه پێشكهشي گوڵ و چيا و خاكي پيرۆزي وڵاتم بكهم. نهمدهويست بهو بيچمه و بۆ وهها كۆشم ههڵاتنێك قهڵهم وهگهڕ بخهم, بهڵام كوا چاراني چار, دهنگم كزه و ههنيسك بهلێشاو.
منابع :
1 - فتوح سواد العراق ـ نوشته محمد عمر واقدي ـ ترجمة عبدالعزيز واعظي ـتصحيح نادر كريميان سردشتي
2 - جغرافياي تاريخي شهرها ـ عبدالحسين نهچيري ـ انتشارات مدرسه ـ
ملا احمد فرزند ملا محمد امين هَموَندي شلماشي سال 1312 شمسي درروستاي شلماش حومة سردشت ديده به جهان گشود.
: (1307 خورشيدي - 1372 شمسي - 65سال زندگي كرده است)
ملا كريم پسر اسماعيل و آمان خانم ميباشدكه اصل و نسب پدرش به طايفة «بامه ڕه» ومادرش به طايفة «جاف» ميرسد. سال (1348ه ق 1307ش) در روستاي «سي سێر» يكي ازروستاهاي منطقة سردشت چشم به جهان گشود. استاد فدايي با خانوادة پدريش به روستاي «كاني ره ش» يكي از روستاهاي «گه وركايه تي» مهاباد كوچ ميكنند.
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|